Epilepsia ezintasunen bat duten pertsonengan

Gaur egun gehien aplikatzen den sailkapenetako bat Epilepsiaren Nazioarteko Erakundeak proposatzen duena da. Haiek irizpide bikoitza erabilita sailkatzen dituzte krisiak: konorte galera egon den edo ez, krisiak sinpleak edo konplexuak izan daitezke; krisiak sortzen diren buruko zonaren arabera, neurri batekoak edo orokorrak izan daitezke.

• Neurri bateko krisi sinpleek mugimenduko sintomak eragin ditzakete, adibidez giharretako espasmoak edo inurritzea bezalako sintoma sentsorialak gorputzeko atalen batean.
• Neurri bateko krisi konplexuak, normalean, garuneko lobulu tenporalean sortzen dira. Konorteari eragiten diote, haluzinazioak, bat- bateko emozio bortitzak eta automatismoak bezalako sintoma hain ezberdinak edukitzeaz gain (horrelakotzat hartzen dira mugimendu konplexuak, erdi-boluntarioak konorterik gabeko egoeran, adibidez ezpainak miazkatzea, mastekatzea, irenstea eta igurztea).
• Krisi orokorrekin batera, konorte falta etorri ohi da, eta horiek honela sailkatzen dira:
  • Krisi atonikoak, “erorketa duten krisi” bezala ere ezagutzen direnak, giharren tonua bat-batean galtzea eta erortzea eragiten dutelako.
  • Absentzia krisia, “Petit Mal” ere deitzen dena. Honen ezaugarria da noraezeko begirada eta begien kliskatze iraunkorra eragiten duten krisi txikiak edukitzea. Maiz pentsatu ohi da, oker, pertsona esna egonik ametsetan dabilela edo arretarik jartzen ez duela. Orokorrean, pertsonak krisia agertu baino lehen egiten ari zen jarduerarekin jarraitzen du krisiaren ondoren.
  • Krisi toniko klonikoak dira krisi orokor ohikoenak, eta fase tonikoak eta klonikoak dituzte. “Grand Mal” ere esaten zaie, eta hauen ezaugarri da bat batean garrasi bat egitea, lurrera erortzea, zurruntasuna eta giharren kontrakzioak, arnasa arinki edo aldi batez etetea eta hesteen edo puxikaren gaineko kontrola galdu ahal izatea (inkontinentzia). Orokorrean, krisiak minutu batzuetakoak izaten dira, eta pertsonak konortea berreskuratzen du erabat, nahiz eta nahasmendu edo neke pixka batekin. Fase kloniko bat eta gero, minutu batzuk inkontziente geratu ohi dira jasaten dituztenek. Krisiaren ondorengo egoeran, buruko mina, lokarturik egotea eta lo egin nahi izatea etor daitezke. Pertsona batzuk, aldiz, suminduta eta nahastuta egon daitezke.